کامنت ها

دوستان عزیز

کامنت وبلاگم فعلاً تا اطلاع ثانوی خراب است. از شما خواهش می کنم نظرات تان را با ایمیل به دستم برسانید.

الهه حیدری

چ دی ۱۸م, ۱۳۸۷ الهه حیدری
موضوع: Uncategorized | Cنظر | لینک ثابت

       
همین که صدایی یا بویی را که در گذشته شنیده بودی دوباره ، در آن واحد در حال و در گذشته بشنوی ، صدا و بویی که واقعی‌است اما فعلی نیست ، آرمانی است اما انتزاعی نیست ، بیدرنگ آن جوهره دایمی چیزها که معمولا نهفته است آزاد می شود و (من) واقعی آدم که گاهی از مدتها پیش مرده به نظر می آمد اما یکسره نمرده بود بیدار می شود ، و با دریافت مایده ملکوتی که برایش آورده شده جان می گیرد . یک دقیقه آزاد شده از بند زمان انسان آزاد شده از بند زمان را در درونمان باز می آفریند تا آن دقیقه را حس کند. و قابل درک است که این آدم به شادکامی امیدوار باشد، حتی اگر به نظر نرسد که مزه ساده یک کلوچه منطقا بتواند آن شادکامی را توجیه کند ،قابل درک است که برای چنین آدمی واژه مرگ مفهومی نداشته باشد: او که از زمان بیرون است از آینده چه ترسی دارد؟

غریزه میگوید چه باید بکنی و هوش بهانه به دستت میدهد که نکنی . اما در هنر بهانه ای در کار نیست، نیت و اراده به حساب نمی آید و هنرمند باید در هر آن گوش به فرمان غریزه خود داشته باشد، و از همین روست که هنر واقعی ترین چیز ،جدی ترین مدرسه زندگی، روز جزای واقعی است .

در برابر اثر هنری به هیچ وجه آزاد نیستیم ،به اختیار خودمان به وجودش نمی آوریم ، بلکه ازپیش در درون ما هست و باید آن را به این دلیل که هم ضروری و هم پنهان است کشف کنیم، چنان که این یا آن قانون طبیعت را کشف می کنیم .اما این کشفی که هنر می تواند امکانش را به ما بدهد آیا در نهایت کشف آن چیزی نیست که باید برای ما از همه چیز ارزشمندتر باشد و معمولا برایمان تا ابد ناشناخته می ماند،یعنی زندگی حقیقی مان ، یعنی واقعیت به آن صورتی که حسش کرده ایم و چنان با آنچه فکر می کنیم تفاوت دارد که آکنده از شادکامی میشویم هنگامی که اتفاقی خاطره واقعیش را به ذهنمان می اورد.

مارسل پروست

 

د خرداد ۲۷م, ۱۳۸۷ الهه حیدری
موضوع: یادداشتهای شخصی | Cنظر | لینک ثابت

saat 12 nime shab ast va inja horofe farsi nadaram . avalin ra ba sepasghozari va tashakor az hosieen va azadeh azizam shoro mikonam baraye tamame zahmati ke baraye sakhtane site va blog man dashtand

ی خرداد ۲۶م, ۱۳۸۷ الهه حیدری
موضوع: یادداشتهای شخصی | Cنظر | لینک ثابت